جوجه تیغی ها در طبیعت و حیات وحش به صورت انفرادی زندگی می کنند که همین امر سبب می شود در اسارت به صورت انفرادی نگهداری شوند. برخی از طرفداران این حیوان، جنس ماده را به صورت گروهی به همراه جنس نر و یا بدون جنس نر نگهداری می کنند. نگهداری جوجه تیغی  ها به صورت گروهی سبب بروز دعوا و جنگ در بین آنها شده و برای دریافت غذا به رقابت می افتند. جوجه تیغی ها نسبت به جنس ماده تهاجمی بوده و تنها در زمان تولید مثل و فصل جفت گیری رفتار آرامی با حیوان ماده دارند. در صورت نگهداری چندین جوجه تیغی بهتر است از پناهگاه و محل های مخصوص قایم شدن برای حیوان استفاده کرد.

شناسایی جوجه تیغی از یکدیگر:

بهترین روش شناسایی از طریق تفاوت های رنگ بندی در این حیوان می باشد ولی به علت شباهت زیاد کاری بسیار دشوار است به همین دلیل بهتر است از کاشت میکروچیپ یا استفاده از رنگ های غیر سمی بر ناحیه کمری حیوان استفاده کرد، این روش نسبت به روش های دیگر در هنگام جمع آوری حیوان ارجح است.

جوجه تیغی ها حیواناتی بسیار فعال و پر جنب و جوش بوده و نیازمند قفسی به اندازه حداقل 60 سانتی متر در 90 سانتی متر می باشند. به علت قابلیت زیاد این حیوان در بالا رفتن از قفس و فرار از محل زندگی بایستی محل زندگی به صورت امن و غیر قابل نفوذ ساخته شود.

مدفوع جوجه تیغی ها نرم بوده و سبب کثیف شدن محیط زندگی حیوان می شود و بهتر است از چوب در ساخت قفس استفاده نشود. بهترین جنس برای تهیه قفس استفاده از پلاستیک  و سیم یا فنس هایی در ابعاد 5/2 سانتی متر می باشد. برای محل مخفی شدن بهتر است از گلدان، جعبه چوبی و یا لوله پولیکا استفاده کرد.

بستر: بهترین نوع بستر استفاده از روزنامه یا کاغذ سفید می باشد ولی می توان از یونجه و کلش بهره گرفت. استفاده از تکه های لباس و پارچه به علت گیر کردن در انگشتان حیوان و بروز مشکلات اندام حرکتی توصیه نمی شود.

دمای مناسب حیوان 32-22 درجه می باشد که در صورت سرمای شدید حیوان به خواب زمستانی می رود به همین دلیل برای جلوگیری از خواب زمستانی بایستی از تشک های حرارتی یا لامپ های سرامیکی حرارتی مخصوص خزندگان استفاده کرد.  بهترین رطوبت زیر 40 درصد می باشد و حیوان از نور شدید به دور باشد و بهتر است در طول روز 10 تا 14 ساعت نور داشته باشد.

بسیاری از جوجه تیغی ها در چرخ بازی خود و محل های مخصوص مخفی شدن مدفوع کرده که این امر سبب کثیفی و آلودگی اندام های حرکتی حیوان می شود که بایستی مرتب لکه ها را شستشو داد. شستن و ضدعفونی کردن مرتب قفس و محل زندگی از بروز درماتیت و آلودگی به سالمونلا جلوگیری می کند.